Wat was ’n feist op zaterdeg 25 april in ’t Tuinhuis in Obdam.
Deer trad de Skroifgroep Hoogwoud op met stukkies en liedjes in ’t Westfries. ’t Zaaltje zat hillegaar vol met zô’n zestig persône, die duidelek genôte van de stukkies. D’r is heêl wat oflacht, maar bai ’n serieus stukkie kon ’t zommaar welders effies stil weze.

De Westfriese klederdracht is voors uit de doeke dein. Wiste jolle dat de Westfriezinnen voorheen wel vier rokke over mekaar an hadde en deeronder ok nag ’n lange onderbroek met kant eran? Op zun- en feistdage den vezelf. Ok hewwe de mense onwois genôten van de liedjes die Martine en Dirk nei voren brochte. Dat dut publiek niks gien moeite met ’t Westfriese dialekt had, bleek des te meer bai ’t kwissie.
’t Is ’n merakel mooi middeggie worren, weer de Skroifgroep Hoogwoud bloid op trugkoikt.