Reünie
Corry zit saampies met heur klasgenôte van voorheen peut an. Iens in de voif jaar komme ze weer bai mekaar in ’t durpsskoôltje van toen. Nou is ’t verbouwd tot durpshuis, want de skoôl is allang opheven. Die reünie wort al voor de vierde keer houwen. Want ja, de herinnerings loike wel al mooierder te worren en ok de levensverhale van de joôs van toen worre al sterkerder.
Corry geniet. Ze hewwe eerst koffie dronken. Deernei wort ’n loupie nei ’t kerkhof maakt. Deer barst ’t ok van de verhale. Vaders en moeders legge deer, maar ok Keesie Spanjaard. Hai kwam onder ’n trekker, dat hai uit skoôl vedaan inienen de weg overstak.
Trug in ’t durpshuis kregge ze allegaar ’n broôdje ham en keis. Gerrit van Langen is op ’t durp bleven en is keisboer worren. Nou hewwe zoin zeuns ’t alweer overnomen. Dat zôdoende heb Gerrit voor de keis en ham met de broôdjes zurgd.
Smiddes doene ze nag ’n kwis met mekaar en deernei is ’r toid om te klessen met wie of je wulle.
Corry, die bekend staat om d’r uitsprake over Jan en alleman, zoekt André op. De leste keer hadde ze ok zô lekker praat. Eerst gaat ze nag effies nei de invalideplee om d’r oigen op te pulletoeren. Deer hangt ’n grôte spiegel weerin ze d’r oigen goed bekoike ken. Soches had ze ’n nuwe bh omdein die ’t spultje op z’n plaas douwde en met ’n strakkig truitje kleide alles goed of. D’r heer had ze nag baikleurd en d’r nagels lakt. Nôzelek dat ze ’n steuntje nôdig heb om te loupen. Maar heur rollator is ’n pittig ding in ’n hippe metallic rooie kleur. Ze vurft gauw d’r lippe en werkt ’r mascara effies bai. Op nei André.
André staat bai Erika, Marja en Rob. Corry loupt met heur steuntje op ze an.
‘Morrie, hier komt Corry.’ De are moete lache.
‘Die Corry, net as vroeger. Toen zee jij dat ok altoid.’
André raakt met Corry an de praat. Ze leite mekaar gien meer los.
‘Moid, jij bloive ok nag altoid ’tzelfd. Wat hewwe we ’t voorheen toch mooi had. Weerom oôze verkering uitraakt is, weet ik gien meer. Maar nou is ’t bai moin toch mienes. Mag ik je vedaag nei huis brenge?’
Weerop Corry lachend zoit:
‘Ja, Dré, neem me maar mee.’
En deer gane ze: hai in z’n schoetmebiel en zai met heur rollator.
Trudy Schouwe-Schouten, Wognum
Verwarring
Wat moet ik doen, wie benne dut,
weer gane we op an?
Wie is die vrouw, weer is m’n jas,
weerom weet ’k nerges van?
’t Gaat maar deur, ’t houwt niet op,
de hêle dag die vrage.
Zai bloift geduldig, zurgt voor hum,
maar ’t benne lange dage.
Al loit ze seives den te bed,
denkt zai trug an de toid,
dat hai nag echt heur man toen was.
’t Heb weest, die is ze kwoit.
Dilly Koetsier-Speets, Hoogkarspel
Gemurgen
Kom je naggeres je bed uit! Je hewwe nou genog te meuren loid, denk! Sleipers worre niet roik! Je moete nei skoôl ok, lilleke nachtronker! Wat? Niet nei skoôl? Weervóór niet? Studiedag? Alwéér! Die lerare verdiene hullie geld toch ok makkelek! Maar je kenne evezôgoed je bed uitkomme, den kè je mooi de tuin doen.
Wat loup jij nou weer te peêuwen! Je tosti verbrand? Je moete d’r ok bai bloive, dat had ik toch zoid. Nôh, je skrape dat swarte d’r maar wat of, den kè je ‘m gerust nag opete. Nei, deer wor je niet ziek van. Kanker? Heb de meister dat zoid? Heb meister niks aars te doen, as jolle bang te maken? Meskien dat ze deer ’n studiedag an woide kenne!
Gaan jij zô nei skoôl? Met blôte biene? Je benne niet wois, denk? ’t Vriest bedat venochend en wat doen jij? Jij gane mit blôte biene nei skoôl. Onwois goed bedocht! Ôh, je hewwe gien broek meer om an te trekken? Weer benne die allegaar den, ik hew ‘r gien in de was. Ja, dat had ik al docht, die legge vezelf weer op ’n grôte houp in je kamer. Nei, dat doen ‘k niet, dat kè je heêl goed zelf, ik bin je moid niet. Heb je broer gien broek te lien? Die loit toch nag te bed. Ôh, die kroig je niet over je bille. Ja, dat ken nag welders waar weze. ’n Maillot den? Wat is ‘r nou weer mis mit ’n maillot? Deer kè je niet mee voor de dag komme? Wai hadde eertoids, jaar en dag maillots an in de herrest. Met allegaar mooie kleurtjes. En den hadde we deer van die bienewarmers over, skoftig mooi. Je hadde altoid veul bekoiks van de joôs den!
Nou, om persies te wezen, dat is twuntig jare leden, gien veertig! Dat ik achttien was, krek zô oud as dat jij nou binne.
Kom je d’r nou uit! Max loupt hier te janken, dat hai nei buiten wul. Dat je moete ‘m gauw uitleite. Nei, jij binne an de beurt, je zuster heb dat gusterochend dein! Je broertje? Doen effies normaal, ja. Den krogge we de omgekeerde wirreld. Hond leit broertje uit. Hai trekt ‘m zô in sloôt, ik moet ‘r niet an dinke. Snotsiela man, gaan effies loupe mit dat beist. ’t Is bokkoud. Al heb ie dat deur, den wul ie toch geloik weer nei binnen, dat je hewwe heêls gien ende te loupen.
Ha, hè je d’r toch nag ien vonden? ’t Is ’n merakel, en dat in die zoôt deer op je kamer! Wanneer doen je deer nou ’rs wat an! Je kenne verdubbe de deur geniesen gnappies dichtdoen, of d’r zit ‘n kladdig dirkie tussen. ’n Kladdig dirkie, ja, die leit je deer ok oftig legge. Oftig ja. Wel waar!
Nou, bè je bedat klaar? Al kom je niet op toid, den begint die kirrel van Grieks weer te snarken, krek as twei weke leden. En voor Grieks… Ja, ja, ik stop al, maar ’t is toch waar; demie geeft ie je ’n voif, zel je net zien! En den bè je bokkie-zoek.
Nôh joôje, zit je deer nou al die toid te wachten, dat mama je veters vastmaakt? Maar den kè je toch ok je klitteband-skoene pakke. Deer had je niet an docht? Deervan hoef je toch niet te peêuwen, lieverd. Dat je te laat op skoôl komme? Nei ‘oor, je hewwe nag tien menute. Kom ’s hier den, bè je nag mama’s liefste beukertje? Moin lekkere jongeknechie? Mmmmm.
Nah joôje, lekker daggie op skoôl!
Hè hè, allegaar vort, nou hew ‘k rust. Nôh ja, d’r loit ‘r boven nag ientje te ronken, maar… lekker gaan leite, denk! Toid voor koffie. Of nei, ik ken ok weer te bed gaan. Dat doen ‘k maar, denk.
Gemurgen!
Gerard van Beusekom, Obdam,
